Logo Camperpreneur

Ik dacht dat ik dood ging

07 February 2018

img_5931_1_20180207_102457

Ik dacht dat ik dood ging. Dat bedoel ik vrij letterlijk. Ik ben al een paar maanden ziek. Dat is de reden dat ik plotseling vertrokken ben uit Tarifa. Ik kon daar gewoon geen arts vinden die me kon helpen. Dus ben ik die gaan zoeken, in mijn te oude camper met al mijn spullen en een hond die niet van autorijden houdt. Ik vond de arts in Alicante.

Ik schrok er dan wel van dat hij ineens enorme haast maakte met een aantal onderzoeken en ik mijn eerste nacht ooit in een ziekenhuis doorbracht. Ik heb in drie jaar van mijn solo reis in een te oude camper veel draken ontmoet, maar dit is wel een grote draak. Een opperdraak, zegt maar.

Draken ontmoet je op je weg om je te testen. Ze zijn niet zomaar obstakels op je weg, maar ze testen of je wel echt gelooft wat je zegt dat je gelooft.

“Ah meisje”, zeggen de draken. “Dus jij meent dat je leeft vanuit vertrouwen en niet vanuit angst? Dat jij altijd een bewuste keuze maakt om niet je angstgedachten te geloven maar om wonderen te verwachten? Dat zullen we dan nog weleens zien”.

Als dit een examen was, dan was het nog best spannend of ik wel zou slagen. Stiekem visualiseerde ik de verkeerde uitslagen van de onderzoeken. Ik lag twee dagen in mijn eentje in een ziekenhuisbed met verplegers wiens Spaans ik bijna niet verstond, terwijl ik in een rolstoel en in een operatiehemd naar een aantal onderzoeken werd gereden, met een zere buik en rug en een lijf dat gewoon té moe was, en ja, ik geef het toe, ik zweette peentjes.

Als het er echt om gaat of je kunt vertrouwen, dan is it is wel de ultieme test. Bang om failliet te gaan? Ach kom. Bang voor tegenslag? Dat boek heb ik al uit. Bang om eenzaam te worden? Check, daar ik blijk er niet echt vatbaar voor te zijn.

“Ok”, zegt de draak, “got it. Dan sturen we nu de laatste test op je af. Hoe ga jij om met de angst om dood te gaan? Ben je dan nog steeds zo’n held?” Mwah. Deze test vond ik best moeilijk. Maar ik ben wel geslaagd, al is het met een mager zesje. Want het me wel gelukt om in het moment te blijven en om niet mijn hele begrafenis te visualiseren. Ik heb niet voor niets al 12 jaar getraind om te leven vanuit vertrouwen en niet vanuit angst.

Sterker nog: ik waan me nog steeds in Wonderland en tel mijn zegeningen. Ik mocht deze dagen logeren bij een oude klant van Workshoptrainer die heel goed zorgde voor mij, voor mijn hond, en die ook nog eens heerlijk kan koken. Ik heb een hele medische check gehad en ik blijk voor de rest heel gezond te zijn. Het beste nieuws van alles is dat we nu weten wat het wel is. Wat een opluchting.

Deze ervaring in het Spaanse ziekenhuis bood me ook de kans om na te denken waarom ik zou willen blijven leven. Of, zoals één van mijn favoriete klanten het verwoordde in een whatsapp bericht: “Ik hoop dat je snel door kan gaan met de reis. Want er is nog zoveel moois dat je de wereld kunt brengen”.

Dus dat is wat ik ga doen. Nu is het niet meer de tijd om te treuzelen. Als je ineens beseft dat je leven morgen over kan zijn, dan is het pas echt urgent om je missie met de wereld te gaan delen. Ik heb het hele plan klaar, in een overzichtelijke halve A4. Ik ben er zelfs voor naar Nederland gereden, om dichterbij mijn klanten te zijn. Ik ben er klaar voor.

Bijna dan. Helaas kan ik nu nog even niet verder met de uitvoering. Ik was een heel eind, maar een emotionele verhuizing, een verblijf in een ziekenhuis en veel pittige medicijnen, een reis van 2000 km terwijl de pijn nog niet weg is en een ongelofelijk gebrek aan energie zijn niet de beste ingrediënten voor een productieve werkdag. Beter worden is nu mijn eerste prioriteit. Dan komt de rest.

Maar nu ik je toch even spreek heb ik al wel een vraag. Wat is jouw grootste obstakel om te leven en te ondernemen vanuit vertrouwen en niet vanuit angst? Hoe heet jouw draak? Waneer vind jij het moeilijk om in het vertrouwen te blijven? Ik hoor het graag. Want met jouw antwoorden kan ik zorgen dat mijn nieuwe programma’s nog beter worden. Ik wil natuurlijk niet de kans lopen om een draak over het hoofd te zien…

Dan meld ik me als ik weer helemaal op de been ben. In de tussentijd wens ik je fijne weken. Geniet van het leven!



Subscribe

newsletter

Recieve free Courage Camper inspiration